SSS

Yetiştiriciler genellikle bitkilerde mor yaprak sapı görürler.
Bu mor sapların tek bir nedeni var, o da fosfor noksanlığı.

Fosfor bitkinin ikinci önemli yapı taşıdır ve bunun eksikliği bitkide azotun farklı bir kimyasal reaksiyonuna neden olur.

Fosfor eksikliğinin nedenleri şunlar olabilir:

• Soğuk. 20 °C'nin altındaki bir sıcaklıkta, fosfor bitki içinde daha az hareket eder ve 17 °C'nin altında neredeyse hiç hareket etmez. Fosfor basitçe durur ve kıtlığa neden olur. Bu nedenle bitki 17 °C'nin altında pek büyümez. Not: Bir bitki de geceleri büyür ve sıcaklık asla 20 °C'nin altına düşmemelidir. Sıcaklık bunun altına her düştüğünde, nihai verimde bir kayıp anlamına gelir.
• Çok yüksek pH. Ortamdaki pH 6.0'ın üzerine çıkarsa, dahil edilen fosfor azalır. Ortamdaki pH 6.5'in üzerine çıkarsa, fosfor neredeyse tamamen kaydedilmez.
• Zayıf bitki beslenmesi. Fosfor her türlü farklı nitelikte gelir ve bu, besinin kaynağıyla (fosforun yapıldığı) ilgilidir. Kalite, emilebilirliği, konsantrasyonu ve karışabilirliği belirler. Çoğu gıda tedarikçisi daha ucuz fosfor kullanır, bu da yüksek konsantrasyonların mümkün olmadığı ve diğer maddelerle hızla bağlandıkları anlamına gelir. Düşünün: ortam üzerinde kristalleşme, alçıtaşı ve kabuklanmalar. Eksiklikler genellikle pH olarak bir fosforik asit kullanılarak tamamlanır.

Yetiştirici pH- olarak bir nitrik asit kullandığından, ana bitkilerde sıklıkla bir fosfor eksikliği ve dolayısıyla mor saplar da görürüz. Bazı rakipler bunu bir büyüme pH'ı olarak pazarlar. Bu, özellikle aynı rakiplerin beslenmesini kullanıyorsanız, tamamen yanlıştır.

Yanmış ve daha açık renkli yapraklar yaygın bir sorundur. En yaygın neden: pH çok yüksek veya çok düşük.

Örneğin bir ortamdaki pH 5,2'nin altına veya 6,0'ın üzerine düştüğü için, birçok farklı tuzun artık bitki tarafından emilemeyeceği görülür. İdeal pH'dan sapma ne kadar büyük olursa, absorpsiyon o kadar az olur. Bitki eksik ve daha açık renkli hale gelir. Ancak tüm bu süre boyunca insanlara beslenme seansları verildi, böylece gıda tuzlarının konsantrasyonu giderek arttı. Uzun vadede kişi çok büyük bir ozmoz dengesizliği yaşar, bu da suyu yapraktan ortama geri çekerek telafi edilir. Bu olaya yaprak yanması (yanan yapraklar) da denir. Yanmış yapraklar için ilk uyarı genellikle yaprak kenarının kıvrılması veya sararmasıdır.

İç mekan yetiştiriciliğinde yaygın bir sorun, meyve tutumunun sertleşmesi, ancak büyümek istememesidir. Yetiştiriciler, ekstraksiyon ve havalandırma ekipmanı için güç harcarlar, ancak bazen dışarı çıkanın da tekrar gelmesi gerektiğini unuturlar. Genellikle çıkarmanın karşısında çok küçük bir üfleme vardır veya altlarında bir yerde küçük bir açıklık dışında hiç üfleme yoktur. Bu şekilde çok fazla düşük basınç yaratırsınız ve bitkiler adeta temiz hava (CO2) ister. Kapı bir hafta boyunca ardına kadar açık bırakılırsa, bitkiler bu haftadan sonra neredeyse iki katı büyüyecek. Sadece doğru üfleme kapasitesi veya çok daha büyük bir giriş deliği bu sorun için en iyisidir.

Kıtlık, ısı. Yetiştiriciler bazen çok az içerikle hacmi büyüttüklerini fark ederler. Bu genellikle yaprağın etrafındaki sıcaklığın 32 °C veya daha yüksek olduğu veya ışığın çok zayıf olduğu iklimlerde meydana gelir. Bitki olduğu gibi dışa doğru büyür... Sıcaklık çok yüksekse, sıcaklığı düşürün veya Ec'i düşürerek bitkinin daha fazla soğumasını bekleyin. Bitki çok sıcak olduğunda daha fazla soğutmak ister. Bitki bunu daha fazla suyu buharlaştırarak yapar. Ancak ortamın çok kuru olması veya ortamda çok fazla besin bulunması nedeniyle bu mümkün değilse, bitki bu şekilde soğumak için yüzey oluşturacaktır. Bunun için en iyi çözüm ısı ile Ec'i yarı yarıya azaltmaktır. Bitki daha sonra soğumak ve yine de besin miktarını almak için çok daha fazla içecek ve buharlaşacaktır. Bu aynı zamanda bitkinin genetiğine de bağlıdır. Tabii ki, bir bitki diğer bitkiden daha hassastır. pH iyiyse ve sulama öncesi Ec oldukça düşükse, sulamanın Ec'ini artırabilirsiniz. Besin alımı bir şekilde durmuş olsa veya bitki basitçe mevcut olandan daha fazlasına ihtiyaç duysa bile, bitkinin hacmi artabilir.

yetiştirici genellikle yapraklarının kenarlarının üstte kıvrıldığını görür. Bitkilerin nefes aldığı Metrop Stomalar yaprağın alt tarafında bulunur. Bu stomalar, besinlerin ve suyun emilmesi için suyun buharlaşmasına izin vermelidir. Ancak bitkinin daha az suyu buharlaştırmasına neden olan bir rahatsızlık varsa, bitki bu stomaların bir kısmını yaprağın dışında kapatır. Daha sonra yaprak kenarının hafifçe kıvrıldığını göreceksiniz. Rahatsızlık ne kadar büyük olursa, stoma o kadar çok kapanır ve yaprak kıvrılır. Arızaların nedenleri şunlar olabilir:

• Yaprağın altında çok fazla buharlaşma. Isı, düşük nem veya bitki üzerine çok sert yerleştirilen bir fan vasıtasıyla bitkiyi tekrar emebileceğinden daha fazla buharlaştırabilir.
• Aşırı besleme veya yanlış pH nedeniyle ortamda çok fazla tuz var. Ortam daha sonra suyu tutarak veya hatta yapraktan çekerek (yaprak yanması) bitki içindeki ve bitkinin dışındaki (ortam) tuzların dengesizliğini telafi etmek ister. Yaprak daha sonra çok az nem alır veya hiç nem almaz ve yeni nemi kaybetmemek için stomaları kapatır.
• Ortamdaki hava sıkıntısı elementlerin hareketini engeller. Kıvırcık yapraklar her zaman yetiştiricinin harekete geçmesinin bir göstergesidir.